Birbirimizi kandırmayalım

Yıllardır müzikle iç içe yaşayan oğuz boran, kendi bestelerinden ve halk müziğinden oluşan albümü 'Asi Bir Çocuk'la müzikseverlerle buluştu. Ankara'da doğup büyüyen ve işçi anne ve babanın 05lu boran, müziği hayatının çok önemli bir noktasına koymuş. Farklı tarzları buluşturduğu albümü için özgür müzik yapıyorum diyor. Bunu söylerken de yanlış anlaşılmaktan kaçınıyor. "Müziğimi herkes dinlesin diye yapmıyorum, çünkü ben herkesle kardeş değilim, bu mantık bana ters geliyor" diyor. Albümde Tunay Bozyiğit imzasının olduğu şiire de yer ueren oğuz boran'la keyifli bir söyleşi yaptık...

»Albümün dikkat çeken yönü farklı tarzların bir arada olması. En azından ilk dinlendiğinde böyle bir his veriyor. Bir sebebi var mı?

Yola farklı bir şeyler yapalım diye çıkmadık. Kendine özgü bir albüm olsun istedik. Batı soundu kullanıyoruz doğru ama artık sadece tek bağlamayla türkü söylenmiyor, söylenen türküler var zaten o söyleyişi de bozmuyoruz. Aman aman farklı bir albüm yapalım diye değil, tarzımızı oluşturalım dedik.

»'Bir aradalık'tan kastım, bir yandan 'Hz. Şahın Avazı' gibi bir türkü, diğer yandan da "Fikrimin İnce Gülü" gibi çok naif bir şarkı... Bu durum bir yanıyla da sizde kaygıya yol açmadı mı?

Ticari bir amacımız olmadığı için, kaygı gütmedik. Sanatsal bir amacımız vardı, bunu istedik. İlk albümünüz ama uzun zamandır sahne per-formanslarıyla dinleyici karşısına çıkıyordun... Ankara'da doğup büyüdüm ve müziğimi de orada icra etmeye başladım. Albüm fikrini çok düşünmedim, her zaman için erken diye düşündüm. Teklifler geldi ama beklemekten yanaydım ben.

Neden?

Çünkü amacım albüm değildi ki. Müzik yapmak istiyordum ve belli bir kitleye de ulaşmıştım. Bir de tabii hiçbir zaman yeterli görmedim kendimi. Anadolu ezgileri için fazla araştırma yapmak zorundaydım. O kültürün içine girip türkülerimi öyle yorumlamak istedim.
Kimleri dinleyerek büyüdün? Rahmi Saltuk, Ruhi Su, Emekçi, Zülfü Livaneli... Evde başka bir şey çalmıyordu ki. Babamın müziğe ilgisi çok yoğundu. Her gün beynime işledi bu müzikler. Sonraları klasik caz dinlemeye başladım. Küresel anlamda da dünyada neler oluyor merak ediyordum. Caz dinlerken babam dinlediğim albümü kırmıştı. Ama yine dinledim...

Caz dinliyorsun diye mi kırdı?

Evet. Kendi kültüründen uzaklaştığımı düşünüyordu sanırım. Ama şimdi konuşuyoruz, "o zamanlar öyleydi" diyor.
Aslında müzik sektörüne baktığımız zaman korsan bir yandan, bir yandan da müzik şirketlerindeki durgunluk iyi bir tablo çizmiyor bize. Siz tam da bu karmaşıklığın içinde albüm çıkardınız... Kaygılanmadınız mı? Ticari bir kaygı gütmediğim için kaygım olmadı. Sanatsal kaygılarım var, iyi bir şey yapmak istiyorum, insanlara elbette ki ulaşsın ve dinlesinler. Yaptığım eserleri bilsinler ev sanata ne kattığımı sorgulasınlar. Öyle bir hal aldı ki zaten şirketler kendi korsanı çıkartıyor... Bu işler böyle ilerliyor aslında. Bugüne kadar korsan engellenemez miydi? Bence engellenirdi...

Pop müzik sanatçılarının halk müziğine eğilimini nasıl değerlendiriyorsun?

Onların tamamına karşıyım. Ramazanda ilahi kaseti çıkartıp, yazın başka bir şey söylüyorsa bunu beni rahatsız ediyor. Halkı kandırıyor daha ötesi var mı? Biraz da rant için yapılıyor tabii ki. Samimiyetsizlik. Bu yıl arabamı hangi model alsam diyen biri "Ne ağlarsın benim zülfü siyahım"ı mı dinleyecek... Kandırmayalım bence, ne halkı ne de kendimizi. Pop sanatçısı bir türkü söylüyor diyelim... O kaseti tarlada çalışan anne babaya nasıl dinleteceksin ki. Aldığı nefes bile farklıyken o insanlarla bunun samimiyetine nasıl inanırız. Yaptığınız müziği nasıl adlandırıyorsu? Eğer bir isim vereceksem özgür müzik derim. Çünkü albüme de dikkat ettiyseniz, farklı tarzları da yorumluyorum. Protest var, halk müziği var vs... Daha özgür bıraktık. Karma bir albüm değil doğru olanı kucakladığımıza inanıyoruz.

Ulaşmak istediğiniz kitleyi geniş tutmak diyebilir miyiz?

Hayır çünkü herkese saygım yok. Herkesle kardeş değilim. Ve herkes müziğimi dinlemesin. Ben bu kaygıdan çok uzağım. Bu mantık bana çok ters geliyor. Ama şunu ifade etmek istiyorum; sanatçı muhalif olandır. Örneğin Filistin'i nasıl görmem, bunu görmeyen sanatçı değil bence. Sanat zaten muhaliftir.

O yüzden mi 'Asi Bir Çocuk' albümün adı?

Muhalif duruşun sanata yansıması olarak düşündüğüm için bu adı verdik. Her asi muhaliftir. Pir Sultan'ı düşünün Hızır paşanın karşısında değil miydi? Hâlâ Hızır Paşalar var ve karşısında da asiler hep olacaktır.

BİRGÜN GAZETESİ/GULŞEN İŞERİ

Oğuz BORAN, 19 Mayıs 1972 Ankara doğumlu.

Ankara Tuzluçayır’da büyüdü Tuzluçayır ilkokulu ve lisesini bitirdi.İşçi bir baba ve ev hanımı bir annenin iki çocuğundan biri olan OĞUZ BORAN 17 ile 22 yaşları arasında sporla uğraşır.(tekvando,boks.atletizm ve futbol)

1994 de Seyranbağları’ n da ki üç dört dernekte hocalık yapar ve bu arada müzik grubu kurar. şenlik yada özel gecelerde sahne alarak müzik serüvenine adım atmış olur. Aynı yıl bağlama ve gitardan oluşan bu grupla programlar yapmaya başlar. kısa sürede grubu genişletirler. Özellikle şiir okuması (yaşayarak okuyor şiirlerini) ve sahnede aykırı performansı ile dikkatleri üzerine çeker; dinleyici diliyle daha iyi ve keyifli yaparlar müziklerini…

Bu süreç zarfında albüm teklifleri almaya başlayan sanatçı kendini hazır hissetmediği için gelen tekliflere olumlu cevap vermez..2005 te dinleyicilerinin baskısı ve samimi bir dostumun(Alparslan Aydoğan) artık beklediğin yeter be Oğuz demesiyle en son yapılan teklifi kabul eder ve albüm süreci başlar..

“asi bir çocuk” adını taşıyan albüm Seyhan Müzikten çıkar ve müzik marketlerdeki yerini alır. Bu albümde kendi imzasını taşıyan 4 adet eser bulunmakta.
2001 de evlenen sanatçının Sude adında bir kızı var.

Sanatçının dilinden OĞUZ BORAN;

Müzikten başka hiçbir işle uğraşmadım, hobim albüm dinleyip biriktirmek… Çoğunu har disk te sakladığım büyük bir müzik arşivim var evimde (sekiz yüz bine yakın eser)…
Benim oyun bahçem…

Önce memleketimde yapılmış ve yapılan müziği ve eserleri bilip takip ediyorum sonra
dünyada yapılmış ve yapılan müziği takip ediyorum.
Müziğin evrensel bir bütünlük içinde soluk aldığına inanıyorum…

Müzik üstüne yazılmış kitap ve yazıları,şiir kitaplarını,felsefe,psikoloji ,metafizik ve tarih kitaplarını büyük haz duyarak okuyorum.
Boş hiçbir zamanım yok.bedensel hareket gerektiren bir işle uğraşmadan oturduğum zamanlarda bile kalem kağıt düşmez elimden.
Başucumda kayıt cihazım devamlı hazır durur
Amatörce resimle de ilgiliyim.boyayı ,tuvalde yada kağıtta ,kimyasal bileşiminden başka anlamlara taşımayı ,özellikle kara kalemi seviyorum.Sürrealist tarzda beş altı çizimim var…

Kendini anlatımla alakalı bir şiirim

“ Gözlerimi açtığımda
bir kuyunun dibinde buldum kendimi
ve kaldırdım başımı gökyüzüne

sonra…
bir ip gördüm solumda
uzar gider yanımdan,
kuyunun başına
ustalarım düğümler atmışlar her adıma
pir sultanı okudum her tutunduğumda
şah hatai , köroğlunu
nesimiyi şeyh bedrettini anladım
her dokunduğumda…

tutuna tutuna çıktım
kuyunun başına

GÖKYÜZÜNÜ GÖRDÜM…
…
…..
Sonra kapadım gözlerimi
Kalbimin dibinden kendime baktım

Ahd ile vefa ile
Dil ile diş ile tırmandım
Kanadı tırnaklarım
Durmadım,
Yılmadım,usanmadım

Çıktım kalbimin kuyusundan

GÖKYÜZÜMÜ GÖRDÜM….

OĞUZ BORAN ”