Oğuz BORAN, 19 Mayıs 1972 Ankara doğumlu.

Ankara Tuzluçayır’da büyüdü Tuzluçayır ilkokulu ve lisesini bitirdi.İşçi bir baba ve ev hanımı bir annenin iki çocuğundan biri olan OĞUZ BORAN 17 ile 22 yaşları arasında sporla uğraşır.(tekvando,boks.atletizm ve futbol)

1994 de Seyranbağları’ n da ki üç dört dernekte hocalık yapar ve bu arada müzik grubu kurar. şenlik yada özel gecelerde sahne alarak müzik serüvenine adım atmış olur. Aynı yıl bağlama ve gitardan oluşan bu grupla programlar yapmaya başlar. kısa sürede grubu genişletirler. Özellikle şiir okuması (yaşayarak okuyor şiirlerini) ve sahnede aykırı performansı ile dikkatleri üzerine çeker; dinleyici diliyle daha iyi ve keyifli yaparlar müziklerini…

Bu süreç zarfında albüm teklifleri almaya başlayan sanatçı kendini hazır hissetmediği için gelen tekliflere olumlu cevap vermez..2005 te dinleyicilerinin baskısı ve samimi bir dostumun(Alparslan Aydoğan) artık beklediğin yeter be Oğuz demesiyle en son yapılan teklifi kabul eder ve albüm süreci başlar..

“asi bir çocuk” adını taşıyan albüm Seyhan Müzikten çıkar ve müzik marketlerdeki yerini alır. Bu albümde kendi imzasını taşıyan 4 adet eser bulunmakta.
2001 de evlenen sanatçının Sude adında bir kızı var.

Sanatçının dilinden OĞUZ BORAN;

Müzikten başka hiçbir işle uğraşmadım, hobim albüm dinleyip biriktirmek… Çoğunu har disk te sakladığım büyük bir müzik arşivim var evimde (sekiz yüz bine yakın eser)…
Benim oyun bahçem…

Önce memleketimde yapılmış ve yapılan müziği ve eserleri bilip takip ediyorum sonra
dünyada yapılmış ve yapılan müziği takip ediyorum.
Müziğin evrensel bir bütünlük içinde soluk aldığına inanıyorum…

Müzik üstüne yazılmış kitap ve yazıları,şiir kitaplarını,felsefe,psikoloji ,metafizik ve tarih kitaplarını büyük haz duyarak okuyorum.
Boş hiçbir zamanım yok.bedensel hareket gerektiren bir işle uğraşmadan oturduğum zamanlarda bile kalem kağıt düşmez elimden.
Başucumda kayıt cihazım devamlı hazır durur
Amatörce resimle de ilgiliyim.boyayı ,tuvalde yada kağıtta ,kimyasal bileşiminden başka anlamlara taşımayı ,özellikle kara kalemi seviyorum.Sürrealist tarzda beş altı çizimim var…

Kendini anlatımla alakalı bir şiirim

“ Gözlerimi açtığımda
bir kuyunun dibinde buldum kendimi
ve kaldırdım başımı gökyüzüne

sonra…
bir ip gördüm solumda
uzar gider yanımdan,
kuyunun başına
ustalarım düğümler atmışlar her adıma
pir sultanı okudum her tutunduğumda
şah hatai , köroğlunu
nesimiyi şeyh bedrettini anladım
her dokunduğumda…

tutuna tutuna çıktım
kuyunun başına

GÖKYÜZÜNÜ GÖRDÜM…
…
…..
Sonra kapadım gözlerimi
Kalbimin dibinden kendime baktım

Ahd ile vefa ile
Dil ile diş ile tırmandım
Kanadı tırnaklarım
Durmadım,
Yılmadım,usanmadım

Çıktım kalbimin kuyusundan

GÖKYÜZÜMÜ GÖRDÜM….

OĞUZ BORAN ”